|
Słowa
|
|
Litwo!
|
|
Ojczyzno
|
|
moja!
|
|
Ty
|
|
jesteś
|
|
jak
|
|
zdrowie,
|
|
Ile
|
|
cię
|
|
trzeba
|
|
cenić,
|
|
ten
|
|
tylko
|
|
się
|
|
dowie,
|
|
Kto
|
|
cię
|
|
stracił.
|
|
Dziś
|
|
piękność
|
|
twą
|
|
|
Słowa
|
|
w
|
|
całej
|
|
ozdobie
|
|
Widzę
|
|
i
|
|
opisuję,
|
|
bo
|
|
tęsknię
|
|
po
|
|
tobie.
|
|
Panno
|
|
święta,
|
|
co
|
|
jasnej
|
|
bronisz
|
|
Częstochowy
|
|
I
|
|
w
|
|
Ostrej
|
|
świecisz
|
|
Bramie!
|
|
|
Słowa
|
|
Ty,
|
|
co
|
|
gród
|
|
zamkowy
|
|
Nowogródzki
|
|
ochraniasz
|
|
z
|
|
jego
|
|
wiernym
|
|
ludem!
|
|
Jak
|
|
mnie
|
|
dziecko
|
|
do
|
|
zdrowia
|
|
powróciłaś
|
|
cudem
|
|
(Gdy
|
|
od
|
|
płaczącej
|
|
matki
|
|
|
Słowa
|
|
pod
|
|
Twoję
|
|
opiekę
|
|
Ofiarowany,
|
|
martwą
|
|
podniosłem
|
|
powiekę
|
|
I
|
|
zaraz
|
|
mogłem
|
|
pieszo
|
|
do
|
|
Twych
|
|
świątyń
|
|
progu
|
|
Iść
|
|
za
|
|
wrócone
|
|
życie
|
|
podziękować
|
|
Bogu),
|
|
|
Słowa
|
|
Tak
|
|
nas
|
|
powrócisz
|
|
cudem
|
|
na
|
|
Ojczyzny
|
|
łono.
|
|
Tymczasem
|
|
przenoś
|
|
moję
|
|
duszę
|
|
utęsknioną
|
|
Do
|
|
tych
|
|
pagórków
|
|
leśnych,
|
|
do
|
|
tych
|
|
łąk
|
|
zielonych,
|
|
Szeroko
|
|
|
Słowa
|
|
nad
|
|
błękitnym
|
|
Niemnem
|
|
rozciągnionych;
|
|
Do
|
|
tych
|
|
pól
|
|
malowanych
|
|
zbożem
|
|
rozmaitem,
|
|
Wyzłacanych
|
|
pszenicą,
|
|
posrebrzanych
|
|
żytem;
|
|
Gdzie
|
|
bursztynowy
|
|
świerzop,
|
|
gryka
|
|
jak
|
|
śnieg
|
|
|
Słowa
|
|
biała,
|
|
Gdzie
|
|
panieńskim
|
|
rumieńcem
|
|
dzięcielina
|
|
pała,
|
|
A
|
|
wszystko
|
|
przepasane
|
|
jakby
|
|
wstęgą,
|
|
miedzą
|
|
Zieloną,
|
|
na
|
|
niej
|
|
z
|
|
rzadka
|
|
ciche
|
|
grusze
|
|
siedzą.
|
|