Kolorowe rewolucje

Pokojowe protesty, które 23 listopada 2003 roku doprowadziły w Gruzji do ustąpienia prezydenta Eduarda Szewardnadze i zastąpienia go przez prozachodniego reformatora Michaiła Saakaszwilego.

Masowe demonstracje w Libanie po zamachu przeprowadzonym 14 lutego 2005, w którym zamordowano byłego premiera Libanu Rafiqa Hariri. Liban stał się ponownie, po niemal 30 latach syryjskiej okupacji, w pełni wolnym państwem.

Pokojowe przejęcie władzy przez opozycję w komunistycznej Czechosłowacji w 1989 roku.

Pokojowe protesty w Jugosławii z 2000 roku. Manifestacje wybuchły po nieuznaniu przez Slobodana Miloševicia wyników wyborów prezydenckich. Pomimo zaliczenia tych protestów do kolorowych, nazwa nie ma koloru w nazwie.

Wydarzenia, które miały miejsce na Białorusi w marcu 2006, w kontekście wyborów prezydenckich 2006. Wystąpienia społeczne nie przyniosły zmian na białoruskiej scenie politycznej.

Nazwa przemiany społecznej w Kuwejcie po manifestacji sufrażystek w marcu 2005, które domagały się praw wyborczych. W maju 2005 rząd przystąpił na żądania kobiet.

Protesty i zamieszki uliczne w Iranie po wyborach prezydenckich z 12 czerwca 2009. Organizatorami protestów byli zwolennicy opozycji, popierający głównie Mir-Hosejna Musawiego, który według oficjalnych wyników przegrał wybory z urzędującym prezydentem Mahmudem Ahmadineżadem. Zwolennicy opozycji zarzucili władzy sfałszowanie wyników głosowania i w proteście wyszli na ulice miast.

Określenie wydarzeń, które miały miejsce w Iraku po obaleniu dyktatury Saddama Husajna.

protesty po wyborach prezydenckich na Ukrainie w listopadzie 2004 roku, w których w II turze zwyciężył Wiktor Janukowicz, uzyskując 52% głosów. Wyniki wyborów zostały zakwestionowane. Po masowych protestach, 26 grudnia 2004 roku powtórzono drugą turę wyborów prezydenckich. Wybory wygrał Wiktor Juszczenko.

Protesty mieszkańców Tunezji na przełomie 2010 i 2011 o charakterze społeczno-politycznym przeciwko złej sytuacji gospodarczej w kraju, bezrobociu, braku swobód obywatelskich i długoletniej władzy prezydenta Zin Al-Abidina Ben Alego. W ich rezultacie prezydent zrzekł się władzy i opuścił kraj.

Wystąpienia społeczne w Mjanmie trwające od 15 sierpnia do 30 września 2007 roku. Organizatorami manifestacji są mnisi buddyjscy i birmańska inteligencja domagający się zaprowadzenia w kraju demokracji, poszanowania wolności religijnej oraz sprzeciwiający się wzrostom cen gazu i łamaniu praw człowieka przez władzę. Wystąpienia nie zakończyły się obaleniem rządu.

Wydarzenia z marca 2005, które nastąpiły w wyniku protestu kirgiskiej opozycji. Skutkiem było obalenie prezydenta Askara Akajewa. W wyniku wyborów prezydenckich z lipca 2005 roku, następcą Akajewa został Kurmanbek Bakijew.