Słownik geograficzny #4

Centrum Układu Słonecznego i jedyna jego gwiazda o 333 tysiące razy większej masie od Ziemi. Stanowi 99,87% masy całego Układu. Średnica wynosi prawie 1,4 mln km (109 razy większa od Ziemi).

Szczątki roślin i zwierząt, które w wyniku procesu fosylizacji zamieniają się w skałę, dzięki czemu mogą przetrwać i z czasem zostać odsłonięte na powierzchni Ziemi w wyniku procesów erozji.

Religia nieteistyczna, należąca do 5 głównych religii świata. Wywodzi się z Hinduizmu, ma raczej charakter nurtu filozoficzno-moralnego niż klasycznej religii. Wyznawcy dążą do osiągnięcia nirwany. Dominuje w zachodnich i wschodnich Chinach oraz w Indochinach.

Jedna z dwóch podstawowych jednostek osadniczych, cechuje się niskim zaludnieniem i małą gęstością zaludnienia, obecnością zabudowy zagrodowej oraz rozproszonej zabudowy jednorodzinnej i dominującym udziałem funkcji rolniczych. Zwykle ma słabo rozwiniętą sieć infrastruktury.

W zależności od przyjętej klasyfikacji – jedna z 6 lub 8 klimatycznych pór roku występujących w Polsce. Uwzględniając 6 pór roku obejmuje zakres średnich temperatur w przedziale 15°C – 5°C, natomiast w wariancie 8 pór roku – 10°C – 5°C.

Jedna z form krasu podziemnego, naturalna pusta przestrzeń (np. w skałach wapiennych) o dużych rozmiarach.

Niekorzystne zjawisko lokalnego zanieczyszczenia atmosfery na skutek procesów spalania. Zjawisko to występuje wyłącznie na terenie dużych aglomeracji miejskich, przy współudziale niekorzystnych warunków pogodowych i terenowych.

Pojęcie o wielu znaczeniach. W szerszym rozumieniu wszelki dorobek materialny i niematerialny człowieka, czyli wszystko to, co nie powstało naturalnie. W węższym rozumieniu to zbiór norm zachowań w określonych okolicznościach.

Pierwszy sektor gospodarczy, zajmuje się uprawą roślin i hodowlą zwierząt. Obejmuje także leśnictwo i rybołówstwo.

Jeden z 23 Parków Narodowych w Polsce. Utworzony w 1957 r. Zajmuje powierzchnię 75,8 km2 na terenie województwa wielkopolskiego. Chroni krajobraz leśny i pojezierny. Jego symbolem jest sowa puszczyk.

Kopalna żywica pochodząca z drzew iglastych, naturalny skarb Morze Bałtyckiego, gdzie znajduje się ponad 90% jego światowych zasobów, głównie w Obwodzie Kaliningradzkim. Znajduje zastosowanie w jubilerstwie oraz jako kamień kolekcjonerski.

Organ władzy rządowej na poziomie województwa, powoływany i odwoływany przez Premiera.

Czasowe zatrzymanie wody.

Wycinek przestrzeni geograficznej, zespół cech przyrodniczych i antropogenicznych charakterystycznych dla danego terenu i wyróżniających go.

Działalność związana z ochroną lasów, ich uprawą, odnawianiem i wyrębem.