Pojęcia historyczne #1

miasto w Grecji, w starożytności było głównym miastem Attyki

wielka grupa ludów indoeuropejskich, posługujących się blisko spokrewnionymi językami

powstanie narodowe przeciw Rosji, rozpoczęte w Warszawie 29 listopada 1830 r. przez spiskowców ze Sprzysiężenia Piotra Wysockiego, a kierowane przez sejm i Rząd Narodowy oraz dyktatora Józefa Chłopickiego

okres w dziejach między starożytnością a epoką nowożytną (umownie przyjmuje się lata 476–1492); okres ten postrzegany jest przez wielu historyków jako czas ekonomicznego zastoju

złota lub srebrna moneta bita w Europie od XIII do XIX wieku, w Wenecji od 1284 roku, w Polsce – od wieku XIV

Indianie Ameryki Środkowej zamieszkujący od IV w. p.n.e. półwysep Jukatan w Ameryce Środkowej, stworzyli wysoko rozwiniętą cywilizację, której szczytowy okres rozwoju przypadł na lata 325-925, wznosili kamienne budowle oraz piramidy schodkowe, znali technikę uprawy roli, tkactwo i garncarstwo

siedziba władz miejskich; wznoszono je zwykle w centrum miasta, najczęściej na rynku lub przy jednej z pierzei

forma negocjacji między PZPR a przedstawicielami NSZZ „SOLIDARNOŚĆ” i ich sojusznikami, trwających od 6 lutego do 5 kwietnia 1989 r., które doprowadziły do kompromisu politycznego, otwierającego drogę do ewolucyjnych zmian ustroju politycznego Polski

dowódca kozacki

unia zawarta na synodzie w Brześciu Litewskim w 1596 r. na mocy której część duchownych i wyznawców prawosławia w Polsce uznała zwierzchnictwo papieża i przyjęła wszystkie dogmaty katolickie

siły zbrojne III Rzeszy; został utworzony 16 marca 1935 r. na mocy ustawy o powszechnym obowiązku służby wojskowej w miejsce dotychczasowej zawodowej Reichswehry

okres w dziejach Europy obejmujący lata 1848-1849, charakteryzujący się nasileniem rewolucji i powstań o podłożu politycznym, społecznym i niepodległościowym.

ideologia głosząca hasło ustanowienia społeczeństwa bezklasowego poprzez eliminację prywatnej własności środków produkcji i zastąpienie jej własnością uspołecznioną.

ideologia i orientacja społeczno-polityczna, która ukształtowała się w pierwszej połowie XIX w. jako reakcja na rewolucję francuską, stał na straży tradycyjnego ładu społecznego i wartości ustalonych w danym społeczeństwie, był przeciwny liberalizmowi, socjalizmowi i ruchom rewolucyjnym, akceptował naturalne nierówności między ludźmi, akcentował konieczność poszanowania religii, własności, prawa i autorytetów

polityka forsownej industrializacji w Chinach, prowadzona w pięciolatce 1958–1962; polityka ta zakończyła się niepowodzeniem – zrujnowała gospodarkę i spowodowała klęskę głodu, która dotknęła ponad 20 mln ludzi.