periodontologia

w furkacjach I stopnia

ubytków poziomych i w furkacjach III stopnia

ubytków śródkostnych i w furkacjach II stopnia

kraterów

wrzód ma regularne brzegi

wrzód jest bolesny

występuje ropna wydzielina

wrzód jest miękki

S. mutans

S. gordonii

promieniowce

F. nucleatum

S. oralis

hemostazy

zapalenia

proliferacji

przebudowy

większe odkładanie płytki protez ma miejsce na metalu niż na porcelanie czy cyrkonie

preparacja zęba pod koronę powinna sięgać max na 1 mm w głąb szczeliny dziąsłowej

nie należy stosować różnych metali, bo mogą być przyczyną zapalenie elektrogalwanicznego

zmodyfikowana nakładka jest polecana w odcinkach bocznych łuku zębowego

S. aureus i S. epidermalis

S. sanguinis i P. micra

Methanobrevibacter oralis

Butyrivibrio i Mycoplasma

dezynfekcja kieszonek przed leczeniem regeneracyjnym

zapalenie przyzębie stadium I i II

kieszonki powyżej 5 mm niereagujące na standardową mechanoterapię

leczenie periimplantitis

makrofag M2 hamuje stan zapalny ( IL10)

najbardziej destrukcyjne działanie z metaloproteinaz ma MMP-8

makrofagi M1 dają silny sygnał prozapalny ( IL1, IL6, TNF)

limfocyty Th 2 i Th17 działają silnie przeciwzapalnie

gojenie pierwotne

nie reserbowanie się ich

gojenie wtórne

gojenie III rzędowe

0,3 mm

0,1 mm

0,2 mm

0,5 mm

minocyklina

metronidazol

doksycyklina

tetracyklina

pionowe ubytki kostne w zębach przednich przy PD 6 mm lub więcej - zabieg regeneracyjny

poziome ubytki kostne lub kratery przy zębach bocznych przy PD 6 mm lub więcej - zabieg resekcyjny lub chirurgiczne oczyszczenie przyzębia po podniesieniu płata

pionowe ubytki kostne w zębach bocznych przy PD 6 mm lub więcej - zabieg regeneracyjny

poziome ubytki kostne lub kratery przy zębach przednich przy PD 6 mm lub więcej - zabieg resekcyjny lub chirurgiczne oczyszczenie przyzębia po podniesieniu płata

FDBA

kopolimerów

politetrafluoroetylenu

poliaktydów

działania są w fazie podtrzymującej leczenia specjalistycznego

celem jest zminimalizowanie negatywnych skutów choroby

działaniem są profesjonalne czynności profilaktyczno-lecznicze

celem jest zapobieganie wystąpienia choroby

tetracyklinę

minocyklinę

doksycyklinę

metronidazol

fosforan wapnia

odbiałczony minerał kostny

bioszkło zbudowane z krzemionki

kopolimer polimetakrylanu

w kieszonkach min. 5 mm należy użyć specjalnej dyszy z plastikowym tipem

dysza piaskarki powinna znajdować się 3-5 mm od zęba

do piaskowania poddziąsłowego używa się wodorowęglan wapnia lub dwuwęglan sodu

dysza piaskarki powinna znajdować się 45* w kierunku dokoronowym

średnio-twarde

twarde

miękkie

ultramiękkie

przed aplikacją korzeń kondycjonuje się 24% EDTA przez 2 minuty

nie ma potrzeby wypełniania całego ubytku preparatem

dochodzi do regeneracji cementu

wskazaniem do zastosowania są ubytki w furkacjach i niepodtrzymujące ubytki śródkostne

profesjonalne usuwanie biofilmu poddziąsłowego w aktywnych kieszonkach powinno odbywać się co 6 miesięcy

po 6-12 miesiącach następuje częściowa odbudowa ubytków pionowych

gojenie po leczeniu niechirurgicznym trwa 6 tygodni - 2 miesiące

powstaje nowy przyczep łącznotkankowy i długi nabłonkowy

czas pełnej odnowy u naczelnych to 7 dni

składają się niego hemidesmosomy i wewnętrzna blaszka podstawna

jest to połączenie pomiędzy szkliwem, a tkanką łączną dziąsła

często po zabiegach chirurgicznych powstaje długi przyczep nabłonkowy

nigdy nie należy redukować strefy KG poniżej 2 mm

biegnie na szczycie dziąsła wolnego

wykonuje się je podczas wydłużania koron klinicznych

przeciwwskazaniem do wykonania jest wąska strefa tkanek skeratynizowanych

chlorheksydynę

metronidazol

piperacylinę z tazobaktamem

tetracyklinę

40 000

20 000

60 000

7 000

Parvinomonas micra

Peptostreptococcus notadum

F. nucleatum

Campylobacter rectus

Actinomyces naeslundii

S. constellatus

Prevotella intermedia

zacząć oczyszczanie okolicy zabiegowe po tygodniu od zabiegu

po zabiegu z zastosowaniem GTR rozpocząć oczyszczanie okolicy zabiegowej rozpocząć po 6-10 tygodniach

po zabiegu z zastosowaniem EMD rozpocząć oczyszczanie okolicy zabiegowej rozpocząć po 4-6 tygodniach

leczonych kieszonek nie sondować w ciągu 6-9 miesięcy od zabiegu

zapalenie dziąseł modyfikowanie przez czynniki ryzyka

zapalenie dziąseł w przebiegu zakażenia paciorkowcem lub gruźlicą

powiększenie dziąseł wywołane lekami

zapalenie dziąseł w przebiegu cukrzycy, zaburzeń hormonalnych, białaczką

kość liofilizowana (FDBA)

wszczep alloplastyczny

przeszczep ksenogenny

odwapniona kość liofilizowana ( DFDBA)

głębokość kieszonki min. 6 mm

ruchomość wszczepu min. II stopnia

ubytek kości min. 3 mm

krwawienie / wysięk ropny podczas sondowania

jest najwęższa w okolicy przyszyjkowej i zwęża się z wiekiem

macierz ozębnej składa się w 90% z wody

elementem komórkowym dominującym są cementoblasty

to szczelina o szerokości 0,1 - 0,4 mm pomiędzy cementem a kością

szew zmodyfikowany materacowy pionowy wewnętrzny jest polecany w zabiegach rozległych niepodtrzymujących ubytków kostnych gdzie nastąpiło przecięcie okostnej

ubytki podtrzymujące - EMD

szew Laurella jest polecany w zabiegach z zastosowanie EMD

ubytki niepodtrzymujące - EMD + biomateriał

operują w zakresie bliskiej podczerwieni

jest laserem płytko penetrującym

wraz z laserami diodowymi można ich używać przy implantach

działają lepiej na bakterie G (-) niż na G (+)

sangwinaryna i woda utleniona

IV rzędowe związki amonowe i chlorek cetylpirydyny

delmopnil i oktapinol

triklosan i mentol

rowkowe

paramarginalne

brzeżne

uwalniające

utrata CAL może być skutkiem czynników miejscowych

jeśli CAL jest min. 3 mm na powierzchniach przedsionkowych / językowych więcej niż 2 zębów i PD jest min 3 mm

jeśli CAL jest min. 2 mm na powierzchniach interproksymalnych 2 niesąsiadujących ze sobą zębów

postać zlokalizowaną swierdza się jeśli CAL jest na mniej niż 30% zębów

SPPF - cięcie skośne od strony przedsionka, przestrzeń 2 mm lub mniej

PTT - cięcie od strony podniebienia, przestrzeń międzyzębowa co najmniej 3 mm

bezzębny wyrostek - cięcie u podstawy wyrostka

MPTT - cięcie od strony przedsionka, przestrzeń powyżej 2 mm

Stillmana

Leonarda

Chartersa

Bassa

nie ma zasadnicznych różnic w strukturze nabłonka wewnętrznego i zewnętrznego

składa się z 4 warstw

stanowi dziąsłową ścianę dna szczeliny dziąsłowej

ma słabiej rozwiniętą warstwę rogową i nie rogowacieje

przyczep tkanek miękkich wykształca się w ciągu 8 tygodni od założenia śruby gojącej

nabłonek łączący jest przymocowany do powierzchni implantu za pomocą desmosomów

głębokość zdrowej kieszonki wynosi 3-4 mm

nabłonek łączący wynosi średnio 2,14 cm, a tkanki łącznej 1,66 mm

połączenie pomiędzy różnymi gatunkami bakterii

połączenie receptor - lektyna pomiędzy tymi samymi gatunkami bakterii lub pokrewnymi np. paciorkowce z promieniowcami

szczególne właściwości agregacyjne ma Fusobacterium nucleatum

przykładem jest Peptostreptococcus z ziarniniakami Veillonella przypominające kolby kukurydzy

Elyzol

Arestin

Atridox

Chlosite

doksycyklina

minocyklina

tetracyklina

piperacylina

odległość między dwoma implantami powinna wynosić min. 3 mm

odległość między implantem a zębem powinna wynosić min. 1,5 mm

implantacja wczesna następuje 1-4 miesiące po ekstakcji

implantacja późna następuje min. rok po ekstrakcji

kiła wtórna pojawia się po 2-8 tygodniach od wykwitu pierwotnego

grudka przekształca się w bolesne owrzodzenie tzw. wrzód Huntera, które samo ustępuje po 5 tygodniach

zmiana pierwotna ma postać twarde, okrągłej i bolesnej grudki

w kile wtórnej występuje kiłowe zapalenie jamy ustnej i osutka plamkowo grudkowa

szerokość tkanek skeratynizowanych powinna wynosić min. 2 mm

grubość tkanek miękkich w płaszczyźnie poziomej powinna wynosić min. 2 mm

minimalna pionowa grubość tkanek miękkich powinna wynosić 3-4 mm

najbardziej biokompatybilinym materiałem jest cyrkon