Sztuka romańska – styl w sztukach plastycznych XI–XIII wieku, ukształtowany w Europie zachodniej . Czas trwania sztuki romańskiej był niejednolity; występowały także różnice w stylu między poszczególnymi regionami. Sztuka ta wyrosła na bazie antyku oraz doświadczeń sztuki karolińskiej i ottońskiej, także bizantyńskiej. Romanizm związany był z działalnością Kościoła katolickiego i stąd obecny był w głównej mierze w sztuce sakralnej.
Przewiń w dół, aby zobaczyć odpowiedzi i więcej statystyk ...
Opis
Answer
linia krzywa, w kształcie półkola, wzdłuż której prowadzony jest łęk.
Łuk półkolisty
budowla w układzie centralnym, wzniesiona na planie koła. Składa się z jednego pomieszczenia przykrytego często kopułą, czasem z dobudowanymi apsydami.
półkoliste lub ostrołukowe pole nad drzwiami, wypełniające przestrzeń między nadprożem a łukiem portalu, u dołu zamknięte poziomo, u góry obramione łukowo, wypełnione rzeźbą lub płaskorzeźbą.
Tympanon
najwyższa, wieńcząca część kolumny, filaru lub pilastra, będąca pośrednim członem konstrukcyjnym między podporą
Kapitel
pionowa podpora architektoniczna o przekroju koła lub wielokąta foremnego
Kolumna
dekoracja w postaci ornamentu lub obrazu, wykonana z drobnych, o różnej kolorystyce (dwu- lub wielobarwne), fakturze i kształcie kamyczków, kawałków szkła lub ceramiki.
Mozaika
arkadowe okno lub przeźrocze podzielone najczęściej kolumienką lub słupkiem na dwie części.
Biforium
arkadowe okno lub przeźrocze podzielone najczęściej kolumienkami lub słupkami na trzy części.
Triforium
dolna część, podstawa kolumny, pilastra lub filaru stosowana w porządkach architektonicznych.
Baza
Opis
Answer
pomieszczenie na rzucie półkola, półelipsy lub wieloboku, dostawione do bryły budynku.
Apsyda
sklepienie utworzone przez pojedynczą krzywiznę
Sklepienie Kolebkowe
wysunięty przed lico ściany, zwykle profilowany element architektoniczny w postaci poziomej listwy wystającej przed lico muru podpierany arkadami
Gzyms arkadowy
pionowy element o małym przekroju dostawiony do ściany lub filaru
służka
technika malarstwa ściennego polegająca na malowaniu na mokrym tynku farbami odpornymi na alkaliczne działanie zawartego w zaprawie wapna.
Fresk
ukośne uformowanie ościeża okna lub drzwi, stosowane w murach o znacznej grubości zarówno od strony wewnętrznej budynku, jak i zewnętrznej.
Glif
płaski, pionowy występ w murze zewnętrznym.
Lizena
pośredni, poziomy człon belkowania z reguły położony między architrawem i gzymsem składający się z szeregu małych łuków, najczęściej pod okapem frontowych elewacji.
Fryz arkadowy
pionowy element konstrukcyjny budowli, mur odchodzący prostopadle na zewnątrz od ściany wysokiego budynku w postaci filara.