Starożytna Grecja

Hoplici byli ciężkozbrojną piechotą, Hippeis to określenie na grecką kawalerię, zaś Hetajrowie to ciężka kawaleria Macedonii.

Ateny znajdowały się w Attyce, a nie na Peloponezie.

Partenon był świątynią Ateny Partenos na Akropolu w Atenach.

Kobiety w Atenach posiadały ograniczone prawa obywatelskie. Nie mogły, między innymi, brać udziału w głosowaniach.

W 490 roku p.n.e. odbyła się najważniejsza bitwa pierwszej inwazji perskiej na Grecję. Siły Aten, z pomocą platejskiego oddziału, starły się z perskim wojskiem pod Maratonem.

W 480 roku p.n.e. odbyło się jedno z najsłynniejszych starć w historii Grecji. Greckie siły zostały pokonane przez Persów, a pośród zabitych znajdował się spartański król Leonidas.

Wojna Peloponeska toczyła się w latach 431 - 404 p.n.e.

Spartanie nie byli w stanie przystąpić do długotrwałego oblężenia, między innymi dlatego, że pozostawiony bez wojska Peloponez narażony był na bunty niewolników.

W 335 roku p.n.e. Teby zostały zniszczone jako kara za bunt. Ocalały jedynie świątynie oraz dom poety o imieniu Pindar.

Kampania Aleksandra Wielkiego zaprowadziła go na wschód, aż po zachodnie granice Indii. Nigdy jednak nie wyruszył on na zachód - w kierunku Włoch.