Odgadnij artystę po fragmencie tekstu

W siódmym wagonie widziałem nauczycielki Patrzą jakoś z góry, budują mur wielki Tłumaczą tym z ósmego, że umysł trzeba mieć tęgi Że to jedyny sposób na zarobienie pengi

Kupiłem balsam, żeby wygładzał mi pierwsze zmarszczki z twarzy Kupuję majty, Burberry krata, aby być panem plaży Kupiłem nową rzecz, niosę do domu tę nową rzecz, zmienia się nocą w rzecz W kolejną znowu rzecz! Zostałem oszukany...

Nie chcę Cię słuchać Nie chcę tu stać Pojedźmy gdzieś i ściągnij z siebie płaszcz Ja się zajmę resztą warstw Widziałem serial, wiem jak

Koncerty popołudniowe Pełne bezmózgów w służbie porządkowej Patrzą wokoło bo swędzą ich ręce Kochają bić coraz więcej i więcej

Nie przyglądasz się Obok mego ciała ptaki wiją gniazda Płacze na mnie deszcz Leżę tu jak Laura. Nawet nie myślałam

Egzaltowana panna, jadę do niej w 304 Jestem Sheldon z Misery, nadzieja jak konfetti To ta znana zabawa typu Tom i Jerry W kotka i myszkę, mówi do mnie „daddy”

Włączam piano Hani Rani, biorę szamę z Benihany I chilluję z bandą, a właściwie z dwoma kolegami I rozkminiamy jaki los był kiedyś pojebany Właściwie teraz też jest jeszcze pojebany trochę

Nie zobaczysz moich łez, nie zobaczysz łez Biały śnieg pada na czarny bez, ya Na moje sumienie znowu kapie brudny deszcz Przed ich złym spojrzeniem nie ochroni Gore-Tex, nie

Chodzę w pomiętych ubraniach na ważne spotkania Na dzikich zachodach francuskie śniadania Na białych salonach – czarna marynara Czerwone dywany, dziewczyny zadbane

Chce zapomnieć o wszystkim wiec dolewam, dolewam, dolewam, dolewam I tłumacze jak każdy się wiesz to nie tak, to nie tak, to nie tak, to nie tak

Ścinam przez żaluzje na okolicę Ona milczy głośniej niż krzyczę Chcę ją lekko musnąć w policzek Zostawia mnie, a obok ciszę Słodkie życie, słyszę bluzgi jej pod prysznicem