Metody prezentowania informacji na mapach

Służą do tworzenia map, z których można odczytać wielkość i natężenie określonych zjawisk, np wielkość wydobycia surowców mineralnych, rozkład temperatury powietrza, gęstość zaludnienia

Polega na zastosowaniu linii jednakowych wartości liczbowych, które pokazują natężenie zjawiska. Ta metoda pozwala na przedstawienie zjawisk zmieniających się w przestrzeni w sposób ciągły.

Pozwala na określenie wielkości danego zjawiska za pomocą znaków graficznych (zazwyczaj kropek) stawianych w miejscach jego występowania. Każdej kropce przypisana jest określona wartość liczbowa - waga kropki. Większe zagęszczenie kropek oznacza większe natężenie danego zjawiska. Metodę kropkową stosuje się często na mapach przedstawiających rozmieszczenie ludności, hodowlę zwierząt lub uprawę roślin.

Ta metoda pokazuje natężenie danego zjawiska na określonym obszarze za pomocą kolorów lub szrafu. Skala barw pokazuje, jak zmienia się dane zjawisko. Najczęściej używa się jednostek administracyjnych, np. województw, powiatów czy gmin. Wartości dla każdej jednostki są uśrednione. Kartogramy służą do pokazywania wskaźników takich jak przyrost naturalny, stopa bezrobocia czy lesistość.

Ten sposób prezentacji obejmuje przedstawienie wielkości, a niekiedy też struktury lub przebiegu zjawiska za pomocą wykresów i diagramów naniesionych na mapę.

Dane są przedstawiane w postaci liczb zamiast opisowych informacji

Służy do obrazowania rozmieszczenia danego zjawiska za pomocą umownych znaków - sygnatur.

Za pomocą linii (kontur) lub kolorów oznacza się na mapie obszar jakiegoś zjawiska. Np występowania gatunku roślin lub zwierząt.

Tą metodę stosuje się do oznaczania kolorami powierzchni, na które został podzielony większy obraz ze względu na jedną określoną cechę.