|
Opis
|
Lud
|
|
Rozwijał się na terenie dzisiejszej Toskanii. Pochodzenie tego ludu jest owiane tajemnicą - część badaczy twierdzi, że są przybyszami, a część, że są autochtonami. Na ww. ziemi byli obecni od VII w. p. n. e., aż do I w. n. e. Za ich pośrednictwem alfabet grecki dotarł na Półwysep Apeniński, po czym ci zmodyfikowali go do potrzeb własnego języka, który jest stosunkowo mało poznany. Parali się wysoce rozwiniętym rzemiosłem i sztuką. Badacze najwięcej dowiedzieli się o tym ludzie badając jego grobowce. Ponoć cywilizacja, która narodziła się w na południu od nich położonym Lacjum, bardzo dużo przejęła z ich zwyczajów oraz osiągnięć.
|
Etruskowie
|
|
Początkowo tylko kolonia innej cywilizacji, lecz z czasem lud ten wyrósł na potężne państwo w rejonie śródziemnomorskim i się uniezależnił. Czas ich istnienia datuje się od IX w. p. n. e. do poł. II w. p. n. e. Słynęli raczej z bycia świetnymi żeglarzami niż z posiadania dobrej armii lądowej. Często w kampaniach lądowych musieli wspomagać się wojskami najemniczymi, lecz w swoim arsenale posiadali egzotyczne jednostki niedostępne dla innych ludów z racji położenia geograficznego. Toczyli zaciekłe wojny z swoim śmiertelnym zamorskim rywalem, które ostatecznie skończyły się dla nich totalną anihilacją.
|
Kartagińczycy
|
|
Specyficzny jak na swoją epokę lud, który zachowuje pewną ciągłość aż do dzisiaj. Jego historia jest skomplikowana, często tworzył wiele organizmów państwowych na swojej ziemi, a także był podbijany przez ościenne mocarstwa, zachowując przy tym swoją silną tożsamość kulturową. Od innych ludów starożytności odróżniał ich np. monoteizm. Przeciętny Europejczyk (i nie tylko) ma zaskakująco dużo w swoim życiu styczności z mitologią i wierzeniami tego ludu we własnej kulturze, choć niekiedy może nie zdawać sobie z tego sprawy. Lud ten często organizował krwawe powstania przeciwko obcemu władztwu. Zamieszkiwał ziemię na Bliskim Wschodzie.
|
Izraelici
|
|
Lud, który nigdy nie utworzył jednego, scentralizowanego państwa. Zorganizowani byli w państwach-miastach położonych na wybrzeżu na Bliskim Wschodzie. Byli znakomitymi żeglarzami oraz kupcami. Ich kraina nie posiadała wielkich bogactw naturalnych, oprócz lasów oraz ślimaków morskich służących do wytwarzania jednego z najważniejszych barwników starożytności - purpury. Ich największym osiągnięciem jest opracowanie pisma alfabetycznego.
|
Fenicjanie
|
|
|
Opis
|
Lud
|
|
Absolutny hegemon kulturowy starożytności. Lud ten stworzył bardzo dużo organizmów państwowych. Niektóre z nich były mikroskopijne, niektóre zaś wielkości dzisiejszych małych/średnich państw. Ich sposób życia, język, zwyczaje, myśl rozlały się po całym świecie śródziemnomorskim. Ich rodzima kraina nie obfitowała w wiele bogactw naturalnych, potrafiła być surowa - jej większość stanowiły góry i skały. Zakładali liczne kolonie docierając m. in. do wybrzeży Krymu, dzisiejszej Gruzji, czy dzisiejszej francuskiej Marsylii. Jeden z fundamentów kultury europejskiej.
|
Grecy
|
|
Zajmowali olbrzymie obszary Europy. Ich ślady są odkrywane nawet w dzisiejszej południowej Polsce, choć najczęściej kojarzeni są z terenami dzisiejszej Francji. Nie tworzyli nigdy jednego państwa, jednakże czasem udało im się zjednoczyć przeciwko groźnemu wrogowi. W współczesnej Europie są regiony, a także państwa, gdzie języki pochodzące od tego ludu są językami oficjalnymi, choć częstotliwość ich używania to inna kwestia. Plemiona z tego ludu niekiedy przeprowadzały ekspedycję, które zagrażały nieraz istnieniu bardziej zaawansowanych ludów. Ostatecznie - na arenie dziejowej zostali pokonani, przyjmowali kulturę zdobywców. Nieodłączną częścią ich religii i społeczeństwa są druidzi.
|
Celtowie
|
|
Największa militarna i polityczna potęga starożytności europejskiej. Początkowo była tylko małym miasteczkiem nad rzeką w Lacjum na Półwyspie Apenińskim. Z czasem zdominowała znany sobie świat i uczyniła z Morza Śródziemnego swoje wewnętrzne morze. Ich język, system prawny, późniejsza organizacja religijna, a nawet ustrój i tytulatura stały się podstawą późniejszej historii Europy.
|
Rzymianie
|
|
Wojowniczy lud przybyły na terytoria Półwyspu Bałkańskiego w III w. n. e. w związku z Wielką Wędrówką Ludów. Wyznawali arianizm. Ich wódź Alaryk dokonał spustoszenia Rzymu w 410 r. n. e., co dla ówczesnych było prawdopodobnie dziejową katastrofą. Kończąc swoją wędrówkę osiedli na Półwyspie Iberyjskim, a ich królestwo sięgało także dużej części Akwitanii.
|
Wizygoci
|
|
