Propozycja pisowni akcentów w języku polskim

Niédługò będzie majőwka, większòść ludzí będzie organizòwać grill, część jedzié gdzieś na úrlop na przykłád na Mazúry. Káżdy będzie robíć co chcé. W káżdym razié życzę́ Ci miłéj majőwki.

Té zdanié wyglą́da dość dzíwnie dla osobý mówią́cej po pòlsku, alé jest do zrozumiénia. W tym zdaniú dzíwne jest tò, że ákcent wyrazòwy jest w jakíś sposőb zaznaczòny. Zaznaczénie dotýczy w mojéj propòzycji tylkò samogłòsek. Níżej przedstawię́ regúły tej pisòwni.

Jeśli ákcent páda na té lítery, dodáje się do ních znák ´, ktőry nazýwa się akcéntem òstrym, mòcnym lub akútem. Tén znák występúje już w ję́zyku pòlskim, wię́c czému go nie úżyć. Przykłády:

kocháć

idą́

doświadczénie

pę́dzi

rodzína

kompútery

sýrop

Gdý ákcent páda na líterę "o" zámiast jak w poprzédnim przykłádzie dodáć znák ´, dòda się znák `, ktőry nazýwa się akcéntem cię́żkim, słábym lub gráwisem, poniewáż w ję́zyku pòlskim istniéje już lítera "ó", przykłád:

Pòlska.

W słòwach, w ktőrych ákcent páda na litérę "ó", dodáje się drúgi znák ´ i wychòdzi z tego lítera "ő". Lítera ta występúje w ję́zyku węgiérskim, ale postanòwiłém ją zapòżyczýć. Znák ten nazýwa się podwőjnym ákutem. Przykłády:

ktőra

Gdý powstáje połączénie dwóch samogłòsek, ákcent písze się na drúgiej samogłòsce syláby, np. węgiérski, nie węgíérski.

Lítery z akcéntem nie bę́dą stanòwić oddziénych líter w alfábecie pòlskim.