Słownik geograficzny #6

Dział geografii ludności zajmujący się ruchem naturalnym ludności (przyrost naturalny, migracje) i strukturą społeczną, ich rozmieszczeniem przestrzennym i zachodzącymi między nimi prawidłowościami.

Lokalna nazwa na wiatr górski typu fen, używana na terenie polskich Karpat.

Działalność rolnicza polegająca na utrzymaniu zwierząt gospodarskich w przeciwieństwie do chowu, odnosząca się jedynie do jej wykonywania w w warunkach sztucznych.

Zakup zagranicznych towarów od innych państw.

Roślina alimentacyjna należąca do bulwiastych i korzeniowych. Ma niewielkie wymagania glebowe i klimatyczne, dobrze znosi trudne warunki, a szkodzi mu nadmiar wody oraz mróz. Wyróżnia się dużą pracochłonnością. W 2018 r. światowa produkcja wynosiła 368 mln ton.

Jeden z dwóch rodzajów erozyjnej działalności wiatru, wywiewanie luźnego i lekkiego materiału skalnego.

Punkt na sferze niebieskiej położony dokładnie naprzeciw nadiru, znajduje się pionowo nad przyjętym obserwatorem.

Ósma i tym samym ostatnia planeta Układu Słonecznego (4 492,2 mln km odległości od Słońca), odkryty został na podstawie obliczeń matematycznych, co dopiero później potwierdziły obserwacje nieba. Kolor podobnie jak Uran – zawdzięcza obecnemu w atmosferze metanowi.

Płytki zbiornik odcięty od morza mierzeją, podobny do zatoki ale zasilany wodami uchodzących do niego rzek. Najczęściej ma niewielkie połączenie z morzem i bardzo słabą wymianę wód. Jest zwykle płytki i słabo zasolony, często silnie zarastający.

Zabieg agrotechniczny sztucznego nawadniania pól. Celem jest najczęściej uprawa obszarów całkowicie suchych, np. pustyń, aby zapewnić lokalnej ludności niezbędną żywność (i tańszą niż z importu).

Jeden z dwóch rodzajów ujść rzecznych. Powstaje, gdy rzeka uchodzi do morza o słabych pływach morskich, niewielkich prądach przybrzeżnych i płytkim wybrzeżu.

Lokalna nazwa na roślinność śródziemnomorską stosowana w Afryce, odpowiednik makii.

Jeden z typów gleb śródstrefowych, powstają na skałach węglanowych (zwłaszcza wapiennych), które w profilu glebowym posiadają płytko zalegające fragmenty skały macierzystej. Choć poziom próchniczny jest z reguły miąższy i gleby te są żyzne, ze względu na płytkie zaleganie dużych odłamków skał ich uprawa jest problematyczna.

Jedna z wielkich form ukształtowania powierzchni lądów. Rozległe tereny o wysokości do 300 m.n.p.m. Zazwyczaj są płaskie lub faliste, z rzadka pagórkowate, ale nie występują na nich obiekty wyższe niż kilkadziesiąt metrów.

Lokalna nazwa na Cyklon Tropikalny używana na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego (także na amerykańskim wybrzeżu Oceanu Spokojnego), zwłaszcza w USA.