|
Sözleri
|
|
Korkma! Sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak,
|
|
Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.
|
|
O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak;
|
|
O benimdir, o benim milletimindir ancak.
|
|
Çatma, kurban olayım, çehreni ey nazlı hilal!
|
|
Kahraman ırkıma bir gül; ne bu şiddet, bu celal?
|
|
Sana olmaz dökülen kanlarımız sonra helal...
|
|
Hakkıdır, Hakk’a tapan milletimin istiklal!
|
|
Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım,
|
|
Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım!
|
|
Kükremiş sel gibiyim, bendimi çiğner, aşarım,
|
|
Yırtarım dağları, enginlere sığmam, taşarım.
|
|
Garbın afakını sarmışsa çelik zırhlı duvar,
|
|
Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var.
|
|
Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir imanı boğar,
|
|
“Medeniyet” dediğin tek dişi kalmış canavar?
|
|
Arkadaş! Yurduma alçakları uğratma sakın,
|
|
Siper et gövdeni, dursun bu hayâsızca akın.
|
|
Doğacaktır sana vadettiği günler Hakk’ın,
|
|
Kim bilir, belki yarın belki yarından da yakın.
|
|
Bastığın yerleri “toprak” diyerek geçme, tanı,
|
|
Düşün altındaki binlerce kefensiz yatanı.
|
|
Sen şehit oğlusun, incitme, yazıktır atanı,
|
|
Verme, dünyaları alsan da bu cennet vatanı.
|
|
Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki feda?
|
|
Şüheda fışkıracak, toprağı sıksan şüheda!
|
|
Canı, cananı, bütün varımı alsın da Hüda,
|
|
Etmesin tek vatanımdan beni dünyada cüda.
|
|
Ruhumun senden İlahî, şudur ancak emeli:
|
|
Değmesin mabedimin göğsüne namahrem eli.
|
|
Bu ezanlar, ki şehadetleri dinin temeli,
|
|
Ebedî, yurdumun üstünde benim inlemeli.
|
|
O zaman vecd ile bin secde eder, varsa taşım,
|
|
Her cerihamdan, İlahî, boşanıp kanlı yaşım,
|
|
Fışkırır ruhumücerret gibi yerden naaşım,
|
|
O zaman yükselerek arşa değer belki başım.
|
|
Dalgalan sen de şafaklar gibi ey şanlı hilal!
|
|
Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helal.
|
|
Ebediyen sana yok, ırkıma yok izmihlal.
|
|
Hakkıdır, hür yaşamış bayrağımın hürriyet;
|
|
Hakkıdır, Hakk’a tapan milletimin istiklal!
|